Meerminnen verdrinken niet

Meerminnen verdrinken niet – het boek

Meerminnen verdrinken niet is mijn eerste historische roman. Het is een spannend verhaal voor jong en oud over de vergeten Stormramp van 1911. Ik had nooit gedacht een historische roman te schrijven, het leek me zoveel werk.

Dat was het ook: ik moest veel uitzoeken en check-dubbel-checken. Want een verhaal baseren op ware gebeurtenissen luistert heel nauw, zeker als er niet al veel over het onderwerp te vinden is. Gelukkig vond ik het uitzoekwerk en het inlezen erg leuk. Ook kreeg ik hulp van oud-gemeentearchivaris Huib Uil. Hoewel hij in mei 2020 met pensioen ging, wil hij nog steeds publiceren over de ramp. Want de Stormramp intrigeert. Al was het alleen al omdat hij is vergeten. Ik interviewde Huib erover voor dit blog.

In dit stuk vertel ik je meer over:
Het verhaal
Stukje uit Meerminnen verdrinken niet
Wat lezers van het boek vonden
Hoe het verhaal (of eigenlijk de hoofdpersoon) in mijn hoofd drong
Maar meerminnen bestaan toch niet?
Het verhaal achter het verhaal

Meerminnen verdrinken niet
© Vicky Maaskant

Het verhaal

Meerminnen verdrinken niet speelt zich af in Bruinisse (Zeeland), in 1911. Het is een spannend verhaal, gebaseerd op ware – soms ongelofelijke – gebeurtenissen. Over stiekem meevaren over de Schelde, naar Antwerpen. Over een dokter die misschien wel zijn vrouw vermoordde. Over de vergeten Stormramp die het dan grootste mosselvissersdorp van Nederland overkwam. En hoe je de hevigste stormen kunt trotseren. Een boek om in te duiken en in te verdrinken.

© Vicky Maaskant

Stukje uit Meerminnen verdrinken niet

De schepen rammelden en beukten. Ze kraakten, in de kolkende en knetterende branding, op golven die hoger waren dan de dam zelf. En het volgende moment suisden er basaltblokken door de lucht. Ze vlogen weg, alsof het sneeuwvlokken waren in een glazen bol die hard werd geschud.
En dat was het einde van de Langendam.


Wat lezers van het boek vonden

‘Het boek doet me heel erg denken aan ‘Negen open armen’ van Benny Lindelauf. Een mix van geschiedenis, dialect, familie en sprookverhalen. (…) Elke zin lijkt te kloppen en vooral de beelden en personages zijn erg sterk. Het boek zit bomvol sfeer. Het is alsof je in een andere wereld stapt.’

Suzanne Wouda, schrijfster van historische boeken. Voor haar boek Sabel ontving ze in 2018 een Zilveren Griffel.
© Vicky Maaskant

‘Het verhaal boeit en blijft boeien. Saskia heeft een aantrekkelijke schrijfstijl, die het lezen tot een plezier maakt, met af en toe heel mooie zinnen tussendoor, die juweeltjes zijn.’

Huib Uil, oud-gemeentearchivaris van de gemeente Schouwen-Duiveland.

‘Een mooi beeldend verhaal over een meisje dat een nieuwe familie en
een nieuwe plek vindt. (…) Je zit helemaal in die tijd en in die plaats.’

Marjan Brouwers, schrijfster van historische fictie en non-fictie.

Hoe het verhaal (of eigenlijk de hoofdpersoon) in mijn hoofd drong

Ik heb een tijdje gevochten tegen het verhaal, maar het meisje was al in mijn hoofd gedrongen. Net als de storm. Die woei door mijn hoofd en het meisje beukte tegen de binnenkant van mijn schedel: ‘Ik moet eruit! Eruit!’ riep ze. ‘Je moet mijn verhaal vertellen. Mensen zijn de Stormramp van 1911 vergeten. Hij staat zelfs niet tussen de stormen op het bord in Het Watersnoodmuseum! En mensen zijn vergeten dat Bruinisse ooit het grootste mosselsvissersdorp van Nederland was – zelfs de Bruënaars zelf!’
Ik had geen keuze, ik moest het verhaal schrijven of het meisje had me gek gemaakt. Wil je hier meer over weten, lees dan vooral hoe ik op Meerminnen verdrinken niet kwam.


Maar meerminnen bestaan toch niet?

‘Maar meerminnen, die bestaan toch alleen in sprookjes?’ – Het is me meerdere keren gevraagd. Schrijf ik eens een keer een boek gebaseerd op ware gebeurtenissen en ware personages, wordt er door mijn voorgaande boeken toch aan me getwijfeld. Onterecht. ‘Meerminnen verdrinken niet’ is géén sprookje. En toch spelen meerminnen er een belangrijke rol in. Als je het niet gelooft, of als je twijfelt of sprookjes en ware gebeurtenissen samen kunnen (of ben je nieuwsgierig of hou je van historische verhalen) wel… dan moet je het boek maar lezen.


Het verhaal achter het verhaal

Wil je meer weten over het verhaal achter Meerminnen verdrinken niet? Lees binnenkort meer op dit blog over de interessante personages (mijn eigen overgrootvader speelt een belangrijke rol!). Krijg (misschien) een antwoord op de vraag of de zeemeermin van Westenschouwen de meermin uit Meerminnen verdrinken niet is. Ontdek hoe de schitterende illustratie (die door heel het boek terugkomt) door mijn zusje Vicky is gemaakt. Of wil je misschien weten hoe ik op het idee kwam het boek te schrijven?

Ben je een liefhebber van historie en de historische feiten achter het verhaal? Ontdek binnenkort meer over de vergeten Stormramp van 1911 of Bruinisse in 1911. Hou dit blog in de gaten en kijk vooral op de homepage of in het menu bovenin dit blog. Ik wens je veel leesplezier!

Over Saskia Maaskant

Ik groeide op in mosselvissersdorp Bruinisse en woonde daar tot mijn 27ste. Ik lust mosselen gekookt, gebakken, gegratineerd en in het zuur. Mijn tweede roman Kieuw (2013) kreeg een eervolle vermelding voor de Gouden Lijst en kreeg de Accolade voor het beste Zeeuwse Jeugdboek. Mijn derde roman Dromer (2016) won de Kleine Cervantes 2018. Tegen de zomer van 2020 verschijnt mijn eerste historische roman Meerminnen verdrinken niet. Over een stormramp, een mosselvissersdorp en een meisje.