Meerminnen verdrinken niet

Van Art Nouveau tot M.C. Escher: inspiratiereis naar mijn tekenstijl

Als kind kon ik urenlang verdrinken in avonturen van ridders, elfen en draken, piraten en zeemonsters, tovenaars en heksen. Magie en mythologie; alles wat mij als kind intrigeerde, vind ik nog steeds machtig mooi.

Ook vandaag de dag lees ik nog graag de boeken van Jules Verne (20.000 mijlen onder zee) en ga dan op internet ‘mee’ op zijn zeereis en ontdek daar alle pracht en praal van onze oceanen.

In dit artikel neem ik jullie mee op inspiratiereis naar mijn tekenstijl en hoe dit uiteindelijk leidde tot Saskia’s uitnodiging haar boek Meerminnen verdrinken niet te illustreren.

Mijn liefde voor boeken, sprookjes en avonturen
Art Nouveau en Modernisme
Van M.C. Escher tot Alphonse Mucha
Gezamenlijke inspiratiebronnen

Mijn liefde voor boeken, sprookjes en avonturen

Voor mij is er niets fijner dan even helemaal opgaan in een andere wereld. Boeken hebben voor mij daarom altijd iets magisch gehad. Vooral als ze een harde kaft hebben en geïllustreerd zijn door kunstenaars als Rien Poortvliet, Anton Pieck of Rébecca Dautremer. Als kind was ik al gebiologeerd door de tekeningen van Anton Pieck. Het boek ‘Sprookjesboek van de Efteling’ staat momenteel in mijn huis op zo’n kookboekenstandaard, opengeslagen bij het sprookje van Sneeuwwitje. Daarnaast vind je in mijn kleine huisje overal tekeningen, passe-partouts en schilderijen. Mijn hele huis is eigenlijk een ode aan het boek, boekdrukkunst en illustratoren.


Art Nouveau en Modernisme

Als ik over het Lange Voorhout of langs de Laan van Meerdervoort in mijn stad Den Haag loop, waan ik mezelf in een andere tijd. De architectuur is kunstig en sierlijk in deze delen van de oude hofstad en ik vind het heerlijk hier mijn gedachten af te laten dwalen. In mijn hoofd vermengen de organische vormen van art nouveau zich met de geometrische vormen en wiskundige perspectieven van moderne architectuur en kunst.

Voor mij is het leven een vat vol tegenstrijdigheden. De vervloeiing van deze haast complementaire kunststijlen passen daarbij. De aantrekkingskracht tot beide tegengestelde kunststromingen hebben ertoe geleid dat art nouveau en modernistische elementen overal in mijn huis een rol spelen. Het zijn mijn grootste inspiratiebronnen geworden.


Van M.C. Escher tot Alphonse Mucha

Ik ben groot fan van de grondlegger van de organische architectuur Antoni Gaudí (1852-1926) en van schilder Salvador Dalí (impressionist en surrealist, 1904-1989). Urenlang kan ik naar de vlakvullingen van wiskundig kunstenaar M.C. Escher staren (modernist en kubist,1898- 1972). Mijn huis hangt vol met affiches van Art Nouveau kunstenaar Alphonse Mucha (historisch schilder, 1860-1939). Met name Escher en Mucha, gecombineerd met tekentechniek Zentangle® lagen ten grondslag aan de tekenstijl die ik mezelf eigen heb gemaakt in de laatste vijf jaar.

Escher oefening ‘Kleiner en kleiner’

Het leuke is dat ik om de hoek woon van Escher in het Paleis, een museum dat volledig gewijd is aan het werk van M.C. Escher. Bijna zijn hele oeuvre hangt er en minstens één keer per jaar kan ik mezelf niet bedwingen en bezoek ik het museum. Telkens weer zie ik ‘nieuwe’ dingen, die mij eerder niet waren opgevallen.

Meestal loop ik na het bezoek nog even langs bij Imagerie, een winkel waar oude prenten en passe-partouts worden verkocht. Ik blijf altijd hangen bij de bakken met Art Nouveau affiches van Alphonse Mucha. Hier heb ik twee passe-partouts laten maken van zijn werken, zoals van de affiche helemaal rechts (La Dame aux Camélias, 1896). In Praag vond ik een keer onderzetters van Mucha en deze liggen altijd wel ergens op mijn koffietafel. Misschien herken je zijn tekeningen wel.

Vandaag de dag kun je zijn werk en dat van Escher nog over de hele wereld terugvinden. Bij thuiskomst raak ik altijd weer in een tekenspurt en maak dan verschillende tekeningen geïnspireerd door zowel Eschers als Mucha’s werk.


Gezamenlijke inspiratiebronnen

Hoe heeft dit alles uiteindelijk geleid tot Saskia’s uitnodiging haar boek Meerminnen verdrinken niet te illustreren? – Saskia en ik zijn zussen. We lijken op elkaar. Wij vinden vaak dezelfde kunstenaars geweldig. Toen ik een jaar of twaalf was liet Saskia me kennismaken met Escher en de tekenstijl van Mucha zag ik voor het eerst zag in haar verzameling Franse ‘Le Chat Noir’ affiches.

Ik bij een volmaakte bibliotheek.

Wij laten ons door dezelfde dingen inspireren en hebben veel dezelfde boeken gelezen. Een boek schept voor ons een droomwereld: het is de geur van de bladzijden, het omslaan van een pagina op een spannend moment, de kunstig getekende plaatjes waarin verhalen schuilgaan … In onze hoofden zijn er omgevingen die “boeken!” roepen en uitstralen, zoals van die ‘Belle en het Beest-bibliotheken’ met mahoniehouten Engelse bureaus en Chesterfield banken waarin je kunt wegzinken en wegdromen en de mooiste schouwspellen zich vanzelf afspelen in je hoofd. Misschien óók wel daarom vroeg Saskia mij om een de illustratie te maken voor haar boek. Maar ze had nog meer redenen.

Hoe de illustratie uiteindelijk tot stand kwam? Dat is een verhaal op zich. Lees hoe mijn illustratie bij Meerminnen verdrinken niet tot stand kwam.

Wil je meer weten over mijn illustratie in Meerminnen verdrinken niet? Lees dan binnenkort mijn verhaal achter de illustratie van Meerminnen verdrinken niet op dit blog.


Ben je nieuwsgierig geworden naar mijn illustratie?

Je kunt het boek meteen bestellen via de shop. ‘Meerminnen verdrinken niet’ is een historisch boek voor jong en oud, gebaseerd op ware gebeurtenissen en personages.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

20 − 3 =